Dotknij mnie, jestem chora

Tańczę ze złem, niezdarnie bujając się w jego ramionach. Chwiejemy się na granicy świata.

Fruwam w nicości, w słodkiej nieświadomości, na przemian krzycząc i milcząc, płacząc i śmiejąc się. Popadam ze skrajności w skrajność, cóż za błędne koło, cóż za niedorzeczność. Jestem tylko człowiekiem, który obserwuje gdzieś tam, w cieniu, gdzieś z boku, jak cały jego świat rozsypuje się na tysiąc kawałków. Nie chciałam nic zrobić, choć wiem, że powinnam. Spójrz, po prostu jest mi to obojętne. 

Dziewczynka trzyma spluwę w dłoni, ale czy to oznacza, że chce się zabić?

***

Coś w stylu "mam jakiś durny, trupi okres i naprawdę nic nie mogę z tym zrobić". Nie chcę się tłumaczyć, ale mam doła i kurwakurwakurwa nie mam na nic ochoty, z zakresu 'funkcjonowania' ograniczam się do jedzenia, czytania i spania. Mam ochotę rzucić to wszystko w cholerę, więc nie spodziewajcie się, że wstawię tu coś w najbliższym czasie. Tyle.